Wednesday, September 18, 2013

මං පෙත අතර මඟ


ගලා යන  සැඩ පහර අතරෙම
ඇදී යමි  අරමුණක් නොමැතිව
තෙරක් නොපෙනෙන නිම්තෙරක් ගැන
කියන බස් සවනත රුවා.....

සිතේ ඉදිකළ මනෝ මන්දිර
ඉරි තැලී ගොස් මටත් නොකියාම
හෙට දිනය වෙත පය නගද්දී
ඉතිරි වන්නේ මං මුළාවද...?

අහිමි සිතුවිලි කෑ ගසයි අද
ලොව දකින්නට වරම් නොමැතිව
ලොවම සොයනා ජය ටැඹක් වෙත
පිය නගන්නේ යා යුතු නිසා

වෙලා ගත් ගනඳුරත් මැකිලා
ළහිරු  හිරු රැස් ලොව බලාවී
නාදුනන රළු  මාවතත් අද
සියුම් මඳහස ඉඟිකලා